Een bubbel die steeds kleiner wordt

De tijd vliegt voorbij, voor ons dan. Voor ons heeft tijd betekenis, de dagen hebben invulling, het leven gaat door. We maken plannen, gaan werken, spreken af, hebben een agenda, boeken vakanties en ga zo maar door. We hechten waarde aan doordeweekse dagen, weekend en het moment dat we vakantie hebben. Dat is ons leven. Een leven met lading, uitkijken naar dingen, soms te veel hooi op onze vork nemen, rust.

De laatste post heb ik vorig jaar gemaakt, niet omdat ik niet wil schrijven maar omdat er zo weinig te melden is.
Paps zijn leven is een langspeelplaat die hetzelfde liedje afspeelt. Een cadans die voor hem veilig en geborgen voelt. Geen uitzicht meer op dingen, geen waarde meer hechten aan wat ooit zo normaal was. Hij leeft in zijn eigen fijne en veilige bubbel. De rest van wat ooit was, is weg, verdwenen samen met de hersencellen die langzaam wegvallen.

Paps is een onderdeel van het verleden geworden, soms een verplicht nummertje om even langs te gaan en dan op hoop van zegen dat hij iets wil met dat vreemde mens wat naar hem toekomt. Ik denk dat ik een grotere kans heb om de loterij te winnen dan dat er überhaupt nog echt contact ontstaat.
Toch vind ik het belangrijk om eens in de zoveel tijd langs te gaan, plichtsgetrouw en zonder verwachting. Dat scheelt weer een deksel op mijn neus en daarnaast wil ik hem niet te veel in de war maken of onrustig. Dan rijst natuurlijk de vraag: waarom ga ik nog? Soms weet ik het zelf ook niet meer.

Het is wachten tot hij achteruitgaat. Dat de FTD zijn lichaam verder gaat aanspreken of dat er een ziekte voorbij komt waar hij, binnen de mogelijkheden van de FTD, niet meer aan geholpen kan worden. Het is misschien wel een beetje wachten op de dood.

Als mensen vragen hoe het met die ouwe is, dan is mijn standaard antwoord:
"Goed, hij zit als een vis in zijn vissenkom en dat vindt hij fijn."
En meer, meer kan ik er eigenlijk niet van maken.

Binnenkort maar weer eens mijn neus om de hoek steken. Eens zien hoe hij gaat reageren op onze nieuwe aanwinst, want we hebben weer een pup in huis. Wie weet legt hij nog een link met iets wat vroeger zo vanzelfsprekend naast mij liep: een hond.